|
|
|
|
|
Mooi weer verdiend?
Mooi weer verdiend?
Op ongeveer twintigjarige leeftijd werkte ik bij een verzekeringsmaatschappij in Zwolle. We hadden daar een hoofd van de afdeling en hij beweerde dat hij altijd mooi weer had op vakantie. Hij had dat ook verdiend vond hij, omdat hij zo hard werkte. De moraal van het verhaal is natuurlijk dat iedereen maar hard moest werken omdat je daar dan voor beloond wordt met, in dit geval, mooi weer.
Tja, op dat moment was een studie theologie nog geen optie voor mij en het probleem van het kwaad, was ook nog geen thema wat me dagelijks bezig hield. Dat probleem van het kwaad houdt me ook nu niet iedere dag bezig, maar af en toe wordt die vraag wel gesteld.
Het is dan vaak de vraag, waarom overkomt ons dit? Waaraan hebben we dit verdiend? In dit geval is het de vraag naar het kwaad, niet de vraag naar het mooie weer, maar die twee zijn wel met elkaar verbonden. Want wanneer we vinden dat wij mooi weer verdienen, vinden we dan ook dat anderen slecht weer verdienen?
Een vraag die ik op dat moment niet stelde aan mijn leidinggevende. Het kwam niet in me op denk ik om die vraag te stellen, nu zou ik dat waarschijnlijk wel doen, maar wanneer je 20 bent, dan ben je daar niet zo mee bezig denk ik?
Vorig jaar hadden we tijdens de meivakantie fantastisch weer, dus dit jaar zeiden we tegen elkaar dat we maar niet moesten rekenen op dat weer van vorig jaar. Maar ook nu was het weer prachtig. Hadden we dit verdiend? De vraag is dan wie het verdiend heeft, waren wij dat of misschien wel de buren op de camping. Nee, ik geloof dat dit gewoon geluk was dat dit zo twee jaar achter elkaar voorkwam.
En het lijden in de wereld, het kwaad, is dat dan gewoon domme pech? Dat wordt wel iets lastiger. Gedeeltelijk denk ik wel dat het inderdaad alleen pech is. Sommige dingen die ons overkomen, daar kun je niets aan doen en ik geloof ook niet dat God daar een hand in heeft. Ik kan in ieder geval niets met mensen die, toen mijn vader overleed aan een hartaanval ruim veertig jaar geleden, tegen mijn moeder zeiden dat het de wil van God was.
Die mensen valt op zich niets te verwijten, want ze willen graag iets zeggen, dus soms zeggen ze dan zoiets. Daarom is het ook beter om maar niets te zeggen, wanneer je het even niet weet.
Je kunt nog zo gezond leven en dan nog kan je getroffen worden door een ernstige ziekte, dus waar komt dat vandaan? Het blijft een vraag waar we geen antwoord op kunnen vinden. Maar wat we wel in de hand hebben, is hoe we hierop reageren. We kunnen in de put gaan zitten en ons afvragen waarom ons dit overkomt, maar we kunnen ook het beste ervan maken en ons opgebeurd weten door iedereen die naar ons omziet. En het is ook juist op die momenten dat we kunnen laten zien wat we als kerk, als gemeenschap voor elkaar kunnen betekenen. Dan zien we hoe sterk die gemeenschap is.
Ds. Michiel van Blanken
| | terug
|
| |
|
|
|
|
14-06-2026
om
09.30 uur